Photography - Marga van Nooijen

Menu Home Info Galleries Awards Links Contact Cultuurlijk Aa en Hunze. Het jaar 2011 is het Cultuurlijk Jaar in de gemeente Aa en Hunze. Fotoclub GiAf zetelt in deze gemeente. In het culturele jaar worden er allerlei evenementen georganiseerd op het gebied van kunst en cultuur. Met de gemeente Aa en Hunze hebben we als fotoclub afgesproken dat de fotografen van GiAf deze evenementen gaan fotograferen. Van elk evenement stellen we een aantal foto’s beschikbaar aan de gemeente. De rest van de foto’s blijft ons eigendom. Van deze "rest" zal ik steeds wat op mijn website plaatsen, met daarbij de vermelding waar en wanneer de foto’s genomen zijn. Ik ben dus dit jaar regelmatig op stap om het een en ander te fotograferen. Aan het eind van het jaar wordt een expositie georganiseerd waar de foto’s te zien zijn. Op deze website staat het programma van Cultuurlijk Aa en Hunze: http://www.aaenhunze.nl/cultuurlijk/Over_Cultuurlijk The Gambia, maart 2011. The Gambia is een land in Afrika dat begrensd wordt door Senegal in het noorden, het zuiden en het oosten, en de Atlantische Oceaan in het westen. Het land bestaat uit een tamelijk smalle strook langs de Gambia-rivier. The Gambia is zo'n 1100 km.lang en slechts enige tientallen kilometers breed. We zijn er twee weken met vakantie geweest. Het weer is fantastisch, temperaturen tussen 25 en 35º C. We logeerden in een appartement direct aan het mooie strand van de Atlantische Oceaan. Het water was heerlijk. Tijdens deze vakantie hebben we een paar excursies gemaakt, een van 2 dagen langs en over de rivier The Gambia met een overnachting in Janjangbureh. Dit is een kleine nederzetting, 300 km. stroomopwaarts, met wat gastenverblijven zonder elektriciteit en soms ook zonder stromend water. Maar wel met aapjes! Deze excursie begon bij ons appartement in Bijilo op de South Bank. Van hier gingen we met de bus naar Banjul, de hoofdstad van The Gambia. Daar met de ferry naar Barra op de North Bank. Dat die boot nog kon varen is een wonder. Ziet er niet uit! En een massa mensen dat erop gaan! Ongelofelijk. Van Barra met de bus via een nederzetting van een nomadenfamilie (man met meerdere vrouwen, veel kinderen en een paard!) naar Sapu en vandaar met de pirogue naar Georgetown op McCartney Island. Dit is het voormalige bolwerk van het slaventransport. We kregen hier uitleg van een bewoner van Georgetown over hoe de slaven ooit werden gehuisvest voordat ze op transport werden gezet.. Heel indrukwekkend. We werden op McCartney Island wel "belaagd" door de kinderen. Allemaal willen ze je vriend zijn, aan je zitten, je e-mailadres hebben en uiteraard willen ze je geld. Je bent gewoon een "lopende portemonnee" voor ze. Het was niet echt prettig. Iedereen wilde zo snel mogelijk van dit eiland af. Aan de overkant van het water ligt Janjangbureh waar we overnacht hebben in ronde hutten met een dak van takken en palmbladeren. De volgende dag zijn we naar de Stone Circles van Wassu gegaan. Dit is een begraafplaats van koningen en opperhoofden van 750-1000 jaar voor Christus. We hebben ook een lumo (markt) bezocht in Wassu. Een heel kleurrijk geheel, met heel veel mooie mensen! Sommige vinden het geweldig als je ze fotografeert, anderen willen het beslist niet. Ze zijn bang dat je hun ziel ermee steelt. Dat moet je dan respecteren. Ik heb wel aan "hip-fotografie" gedaan. Fotograferen zonder dat iemand het in de gaten heeft. Geen camera voor je gezicht, maar gewoon vanaf heuphoogte knippen. Soms levert dat aardige plaatjes op. Ook hebben we een schooltje bezocht in Sankua. De dochters van onze chauffeur zitten op deze school. De kinderen zijn tussen 0 en 8 jaar oud. Allemaal vinden ze het geweldig dat er een hele club blanke mensen komt. Allemaal willen ze je aanraken, je hand vasthouden en lief tegen je lachen. Voor je het weet heb je aan elke hand 8 kindertjes hangen. Ze weten wel dat deze witte mensen allerlei leuks voor ze meebrengen. De handjes gaan ook allemaal tegelijk omhoog als er wat uitgedeeld wordt. Er is veel snoep, leek ons niet zo geweldig; tandartsen hebben ze daar echt niet. Je ziet baby’s met een lolly in de mond. De schoolspullen geven we aan de lerares, die ervoor zorgt dat het op de juiste plek komt. Het is natuurlijk geweldig dat iedereen wat voor deze kinderen meebrengt, maar of het ook goed is? Natuurlijk is het goed dat het daar gebracht wordt, maar dat de kinderen erom bedelen is denk ik niet echt de manier. Leren ze dat bedelen nog wel af? Als ze straks volwassen zijn bedelen ze nog! Bij de grotere kinderen en de volwassenen zie je het nog steeds. Ze willen allemaal iets van je hebben. En ze gaan ervan uit dat ze het ook krijgen. Zelfs het personeel in het hotel vraagt van alles aan je. Ze willen ook allemaal graag dat je meegaat naar hun "compound", gezellig, zo leer je de mensen kennen en moeder kan zo lekker koken. Allemaal prima, maar ze verwachten dan wel van je dat je de hele familie sponsort. Dat hebben we dus maar niet gedaan. De mensen zijn wel ontzettend vriendelijk, altijd glimlachen. Bij Farafenni zijn we weer overgevaren naar de South Bank. Ook hier een pont die amper drijft, de stuurman moest zijn brevet ook nog halen, de pont ging een beetje dwars toen hij moest aanleggen. Achteruit dan maar en nog een keer proberen. Alles wordt op die pont gepropt, voornamelijk mensen, maar ook busjes met geiten op het dak (volgens ons niet allemaal nog in leven), vrachtauto’s, koeien, de hele rataplan. We hebben een 4-wheeldrive excursie gedaan, met een soort van open legervoertuig over de zandwegen van het binnenland op de South Bank. Het vissersdorp Tanji bezocht. Hier komen alle vissers op het strand met hun boten om de vis binnen te brengen en te verkopen. Druk!!! De laatste excursie bracht ons in Banjul, waar we de burgemeester hebben ontmoet. Erg sympathieke man. Hij vond het geweldig dat we hem een bezoek brachten. We hebben een batik atelier bezocht, uiteraard heb ik een lap gekocht. Afdingen moet je daar, leuk, lastig, maar toch gelukt! Het kost allemaal al niks en om dan nog minder te bieden... Via de heilige krokodillen in Bakau werden we weer teruggebracht bij ons hotel. De rest van de dagen hebben we heerlijk op het privéstrand van het hotel doorgebracht. Lekker op een "sunbed" in het zonnetje en soms onder de parasol van gevlochten takken een beetje om je heen kijken, boekje lezen, puzzeltje maken. En zo af en toe heerlijk de oceaan in. We hebben ook twee keer vis gekocht van de vissers die op ons strand het net binnenhaalden. Frans heeft ze geholpen met het net binnenhalen. Dat vonden ze fantastisch. Een werkende toerist! We hebben de ene dag een captainsfish voor 150 dalassi en de volgende dag twee platvissen voor 45 dalassi gekocht. 100 dalassi is ongeveer e2,50. Geen prijs dus! Vis in het appartement schoongemaakt en gebakken, erg lekker. Uiteraard heb ik weer heel veel foto’s gemaakt. Beetje natuur en heel veel mooie mensen. Bekijk ze op je gemak, dan krijg je een indruk van The Gambia. Tuinvogels 2010. . Diversen 2010. . Newcastle Juni 2010. . Schiermonnikoog Juni 2010. . IJsland Maart 2010. Een weekje IJsland. Een hele ervaring rijker. Wat kan het daar regenen zeg! We hebben op twee dagen na alle dagen regen gehad, en niet te weinig. Het enige voordeel van de regen is dat er geen mensen voor je lens staan als je iets wilt fotograferen. We hebben wel weer heel veel gezien, maar soms zagen we niks. Sneeuw, mist, alles wit. Ook wegen met zowel links als rechts alleen maar rotsen en mos. Geen enkel levend wezen te bekennen. Het is een apart land. In Nationaal Park Tingvellir is een scheur in de aarde. Hier is de scheiding tussen twee tektonische aardplaten. Ze bewegen elk jaar 2 cm. verder uit elkaar. De geijser Strokkur was heel indrukwekkend. In tijd van een paar seconden barst hij uit, dan duurt het een minuut of acht voor het weer gebeurt. Eerst beweegt het water in de put een beetje, dan komt er stoom vanaf, er vormt zich een blauwe bal van water boven de put, daarin verzamelt zich de hete stoom, die stoom zoekt een uitweg en dan schiet die stoomkolom zo’n 35 - 40 meter de lucht in. Echt een prachtig gezicht. Camera op "continue" en afdrukken maar! Het noorderlicht (Aurora Borealis) is ook een heel apart verschijnsel. Het is er alleen als het helder en koud is. Met deze bewolking en de regen hadden we niet gedacht het nog te zien. Maar op een avond was het wél helder en koud! Dus snel naar buiten met de camera. Tijden van 20 en 30 seconden, diafragma op 3,5 en een ISO waarde van 800-1000. Ik dacht dat het zo weer verdwenen zou zijn, dus alles is uit de hand gefotografeerd. Gulfoss is een gigantische waterval, onbegrijpelijk dat er zoveel water stroomt. De IJslandse paardjes zijn ook een dankbaar object om te fotograferen. Ze zijn heel nieuwsgierig en vriendelijk en komen gewoon naar je toe. Ze willen allemaal wel even geaaid worden en dan willen ze ook graag even aan je ruiken. Alleen staan ze dan zo dichtbij dat er niks te fotograferen valt. Dus dan maar naar een wildrooster; paardjes aan de ene kant en ik aan de andere kant. De laatste middag hebben we in Reykjavik doorgebracht. Een goeie week nadat we thuis zijn gekomen is de vulkaan onder de gletsjer Eyjafjallajökull uitgebarsten. Deze ligt ca. 125 km. ten oosten van Reykjavik aan de zuidkust van IJsland. De foto’s van de vulkaanuitbarsting heb ik gemaakt van een programma op de televisie; de foto’s van de zonsondergang zijn hier in Zuidlaren gemaakt. Er werd gezegd dat de aswolk aparte kleuren rood en bruin in de zonsondergang teweeg zou brengen. De foto’s zijn mooi geworden, maar van speciale kleuren is geen sprake. Helaas! Misschien de dag erop wel, maar toen was het nogal bewolkt, dus weinig spectaculaire zonsondergang. Natuurgebied Lauwersmeer 2 januari 2010. Sneeuw in Nederland, met zijn drieën gaan we op zoek naar de Konik paarden in het Lauwersmeergebied. We willen wilde paarden in de sneeuw fotograferen; daar moet je wat voor over hebben. Het gaat onderweg steeds harder sneeuwen, rijden we door of niet? De wegen zijn redelijk goed begaanbaar dus we gaan door. Bij Zoutkamp zien we een kudde van zo'n 50 paarden. We moeten er wel een heel stuk voor door de weilanden. Koud!! Maar het resultaat is geweldig. De paarden zijn heel vriendelijk, ze komen zo dichtbij dat we soms niet eens foto's kunnen maken. Ze zijn heel nieuwsgierig. Onder een klein boompje zien we een veulen staan van misschien een week oud. Rare tijd om een veulen te krijgen, midden in de winter, maar het zijn wilde paarden, het zal wel zo horen. Ze zullen het zelf wel het beste weten. Het beestje staat te bibberen van de kou, we vinden het best zielig. Er zijn nog meer merries hoogzwanger. We kunnen de veulens in hun buik zien bewegen. Heel speciaal. Het was een vrieskoude ochtend, maar ondanks onze bijna bevroren vingers en tenen zijn we heel tevreden. Warme chocolademelk gedronken in de auto en daarna heel voorzichtig terug naar huis gereden.. Een geslaagde ochtend. Diversen 2009. In deze gallery staat het resultaat van een jaar fotograferen. Om van elk foto-evenement een aparte gallery te maken is wat veel van het goede, dus heb ik voor de titel "Diversen" gekozen. Het is best lastig om keuzes te maken uit zoveel materiaal. Voor mij heeft elke foto een geschiedenis/herinnering. Ze kunnen helaas niet allemaal op de site staan, dus doen we wat echte fotografen zeggen: "Kill your darlings!" Sneeuw December 2009. Sneeuw in Nederland. Dat moet natuurlijk gefotografeerd. De foto's zijn gemaakt in de omgeving van ons huis. Het bos is het Van Weringsbos, hier aan het eind van de straat, en de nachtfoto's zijn gemaakt op de hoek van de Kastelenakkers en de Hogeweg. De nachtfoto's zijn gemaakt met de camera op statief en een sluitertijd van 30 seconden. Golden Earring De Smelt Assen. Zaterdag 18 april 2009 zijn we naar een concert van Golden Earring geweest in De Smelt in Assen. Speciaal een rolstoelplaats aangevraagd. Moet je ook maar eens profiteren van invalide zijn! Eenmaal in de zaal aangekomen blijken er geen rolstoelplaatsen te zijn. We moeten maar gewoon tussen het publiek gaan staan. Dat is dus even geen optie. Veel te link en je ziet ook nog eens niks. Je zit wel een meter lager dan de rest van het publiek! Na overleg met een management dame mogen we op het balkon zitten. Een daalders plekje! We kunnen zittend over iedereen heen kijken. Met behulp van een paar tafelkleedjes maak ik een "beanbag" voor mijn camera. Deze kan zo op de balustrade liggen! Het is wel lastig fotograferen. Of je hebt alle licht van de wereld recht in de lens of het is aardedonker. Fotograferen met ISO waarden tussen de 1000 en 1600, 1/5 sec. bij F 5. Maar het resultaat valt me nog niet eens tegen. Zuid Afrika December 2008. Voor de tweede keer zijn we naar Zuid Afrika geweest. Deze keer hebben we bijna 3 weken in het Kruger Park rondgereden. We zijn in Punda Maria in het noorden begonnen en zo via Letaba afgezakt naar Lower Sabie Van Lower Sabie naar Hluwehluwe. Daar een aantal dagen in False Bay gelogeerd. Onze "achtertuin" was een soort wildpark met zebra's, antilopen, gnoes en meer van dat soort dieren. Geen roofdieren. Vanuit hier een dag naar Soswana Bay, St. Lucia en Mkuze geweest. Ook deze keer hebben we alles zelf geregeld. Geen georganiseerde reis dus. We hebben heel veel dieren gezien, het was in een woord weer geweldig. Deze vakantie hebben we niet alleen op de zoogdieren maar ook op de vogels gelet. Bij de foto’s van de dieren heb ik hun Afrikaanse naam en ook de Engelse of Nederlandse naam gezet. Een kleine impressie maken van deze vakantie is voor mij niet mogelijk. Het zijn dus erg veel foto’s. Ga er maar eens rustig voor zitten. Zuid Afrika Olifanten December 2008. Dit is een serie van spelende olifantenbulls in een waterplas bij Klopperfontein, in het Krugerpark bij Punda Maria. Geweldig om te zien! Na ongeveer drie kwartier hadden ze ons ook wel gezien en gaven duidelijk te kennen dat we wel konden verdwijnen. Als een olifant je dat kenbaar maakt ga je echt wel weg! Macrofotografie. Zondag 31 augustus heb ik een workshop macrofotografie gevolgd van Bas Meelker op het Dwingelderveld. Macrofotografie was geheel nieuw voor mij. Nog nooit eerder gedaan. Macrolens geleend van bevriende fotoclubleden en aan de slag! Het was een erg leuke, leerzame, maar zeer intensieve dag; mijn macrolens is inmiddels aangeschaft! Alles is "uit de hand" gefotografeerd, dus zonder statief. Kijk eens op Bas zijn website. Prachtige foto’s en misschien is zo’n workshop ook wel wat voor jou! www.basmeelker.nl Rotterdam. . Pinhole- en hipfotografie. Hip-fotografie is fotograferen vanuit "de heup", dus niet door de lens kijken naar het onderwerp/compositie, maar op gevoel de foto maken vanaf heuphoogte. In het begin is het een raar gebeuren, alles komt scheef op de foto, maar naar gelang je er een beetje langer mee bezig bent kom je tot leuke resultaten. Het mooiste is wel dat de omgeving (lees: het publiek, het onderwerp) over het algemeen niet door heeft dat hij/zij gefotografeerd wordt. Sommige foto’s kun je gewoonweg niet maken als de persoon in kwestie door heeft dat hij/zij op de kiek gaat (bijvoorbeeld de decolletés van de dames op de rommelmarkt). Hip-fotografie: foto’s 1 t.m. 17 Pinhole-foto’s worden gemaakt door een heel klein gaatje in plaats van door een objectief. De foto’s hier zijn gemaakt met een NIKON D70. In plaats van een lens heb ik een gaatje geprikt in een cameradop, hiervoor een stukje aluminiumfolie geplakt waarin met een hele dunne naald een gaatje is geprikt. Als zonnekap is een stukje wc-rol gebruikt. Ook hier geldt: hoe vaker je dit uit probeert hoe aardiger de foto’s worden. Je kunt geen diafragma instellen, uiteraard kun je wel de ISO waarde veranderen. Hoe hoger de ISO waarde hoe korter de belichtingstijd wordt. Maar een lange belichtingstijd is ook wel grappig, je ziet dan de mensen als het ware voorbijlopen. Kijk voor meer de oorsprong van pinhole-fotografie op www.wikipedia.org/wiki/camera_obscura Het leuke van pinhole-fotografie is ook dat je met simpele materialen foto’s kan maken. En dat je in dit digitale tijdperk in aanraking komt met de essentie van het "ouderwetse" fotograferen. Neem een blik, prik hier een gaatje in, plak dit af met een stuk zwart tape. Doe in de doka een stuk fotopapier in het blik. Zet het blik op een stevige ondergrond met het gaatje gericht op je onderwerp. Trek nu het tape voor het gaatje weg. Het fotopapier in het blik wordt belicht. De belichtingstijd is afhankelijk van het licht wat aanwezig is. Dit kan wel 1 minuut of meer zijn. Uitproberen is dus gewenst. Hierna het tape weer voor het gaatje plakken. En nu het papier in de doka ontwikkelen en fixeren. Het resultaat is een "negatief foto". Wat wit is wordt zwart en omgekeerd. De foto van de "skyline van Rotterdam bij de Zwaan" is gemaakt met deze techniek. Je kunt aan de hoeken goed zien dat de foto in een rond blik gemaakt is. Aan al deze foto’s heb ik niets gewijzigd, ze zijn dus echt zoals ze genomen zijn. Alleen de decolletés van de dames zijn uitgesneden. Dit omdat ik deze foto’s ingestuurd heb voor evt. publicatie in het Volkskrant Magazine. (helaas zijn ze niet uitgekozen) Met foto nr. 27 heb ik de derde prijs gewonnen in de landelijke wedstrijd "Alternatieve Fotografie" georganiseerd door het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam. www.nederlandsfotomuseum.nl Hulphond Nederland. Sinds een aantal jaren maak ik foto’s van de nieuwe puppies van de Stichting Hulphond Nederland. Deze puppies zijn in het noorden van Nederland bij een gastgezin geplaatst. Deze foto’s zijn bedoeld voor de sponsoren; zij krijgen een "statie-foto" van de door hen geadopteerde pup. De pups zijn een jaar bij het gastgezin om de basisbeginselen van een hulphond onder de knie te krijgen. Daarna gaan ze naar "school" bij de stichting Hulphond Nederland in Herpen. Voor meer informatie kijk op www.hulphond.nl. Dierenpark Emmen, 27 juni 2008. De Valkenhof, 26 juni 2008. Een dag meelopen met Frans en Marga Hueben van "De Valkenhof". De training van de roofvogels meemaken is een hele speciale gebeurtenis. Een groot leeg veld, een bus met daarin de hokken met de vogels, Frans en Marga helemaal in hun element en vooral GEEN PUBLIEK! De zon erbij en dan maar fotograferen! Geweldig! Zie ook www.devalkenhof.nl Safaripark Beekse Bergen, 26 april 2008. De Groene Revolutie, Schoonoord 2007. In de herfst is door een tiental internationale kunstenaars een kunstwerk gecreëerd in Boswachterij Sleenerzand bij Schoonoord. In dit bos is een route uitgezet langs alle tien de kunstwerken. Op mijn foto's zijn alle kunstwerken te zien met een bijbehorende beschrijving van de kunstenaar. Fotografen van de fotoclubs in Drenthe konden deze kunstwerken fotograferen en de foto's insturen voor een fotowedstrijd die was uitgeschreven door Natuurkunst Drenthe. Met mijn foto van een "spiegelboom" heb ik in deze wedstrijd de eerste prijs gewonnen. Juryrapport Natuurkunstprijs voor Amateurfotografie Juryleden: Jan Anninga (fotograaf) en Mark de Jonge (beeldend kunstenaar/schrijver) Inleiding: De deelnemers aan deze wedstrijd hebben gezorgd voor een mooie, afwisselende en soms bonte verzameling beelden. Sommige foto's blijven heel dicht bij de zichtbare werkelijkheid en moeten het hebben van een mooi camerastandpunt en een prachtige afwerking, terwijl andere foto's digitaal heel uitgebreid zijn bewerkt en als het ware een geheel nieuwe werkelijkheid scheppen. Dit kan en mag allemaal. De jury heeft echter wel gelet op de technische kwaliteit van de beeldbewerkingen. Er is ook gekeken in hoeverre de fotografen zich hebben laten leiden door het thema - Green Revolution -. Een foto wint aan zeggingskracht als de fotograaf zich het liefst van te voren verdiept in datgene wat hij wil uitbeelden. De eerste plaats is voor een heel gevoelige en intuïtieve foto. Het gefotografeerde kunstwerk geeft met zijn honderden spiegeltjes op een hele rij bomen een beeld van wat achter ons ligt. Dit is niet alleen de plek waar we even daarvoor nog gelopen hebben, maar ook de plek waar we onze gedachten achter hebben gelaten. Het zijn kleine spiegeltjes, dus je moet goed kijken en elk spiegeltje geeft weer een iets andere kijk op dit verleden. De fotograaf heeft dit goed begrepen en met een bescheiden en rustige compositie precies in beeld gebracht wat de kunstenaar wilde zeggen. Spiegeling maar ook bos en natuur. Een buitengewoon geslaagd werk. Terecht dus deze eerste prijs voor Marga van Nooijen. Mykonos, Naxos en Santorini, september 2007. . Natuurgebied Lauwersmeer, 27 oktober 2007. . Drentse Aa. . Dwingelderveld. . Boottocht. . Ballonvaart, 19 juli 2007. Tijdens de Oostermoer-tentoonstelling in Borger was er de mogelijkheid om een ballonvaart te maken. We hebben deze kans aangegrepen om het ballonvaren nog een keer mee te maken. Eerst gevraagd aan de organisatie met welke ballonvaartmaatschappij we zouden varen. Dat was Aero Balloons uit Oosterwolde. Prima, dus niet de man van de vorige keer. Wat schetst onze verbazing als we hem wel op het terrein zien, mét zijn ballon. Met hem wilden we dus niet echt een tweede keer mee, dus hebben we het zo kunnen regelen dat we met de Oosterwolde-ballon mee konden. De ballonvaardster was Roelie. Ze legde alles heel goed uit en vertelde steeds waar we waren. Er gingen drie ballonnen omhoog. Twee kleine en een hele grote (met de reclame van Beauty Sauna Peize). De grote had wat moeite met opstijgen. Het veld waarvan dat moest gebeuren was een heel open veld. De wind sloeg de ballon steeds weer tegen de grond. Maar uiteindelijk is het toch gelukt. Wij zijn van Borger naar Nieuwe Krim (bij Coevorden) gevaren. Een tocht van bijna anderhalf uur. Het was een geweldige vaart. We vlogen op zo'n 100 meter hoogte en konden alles beneden heel goed zien. In de buurt van Wezup zijn de andere twee ballonnen geland, wij gingen nog een stukje verder. Het werd wel steeds donkerder. Na zonsondergang mogen de ballonnen niet meer in de lucht zijn dus het werd wel zaak een mooi grasveld te vinden waar we konden landen. Dit lukte dus in Nieuwe Krim. Geen koeien deze keer! Alleen gras! De landing was een stuk beter dan de vorige; ook wel met een gekantelde mand, maar een stuk rustiger. Ook nu kregen we weer een champagnedoop, we zijn nu zowel baron en barones als hertog en hertogin! Ballonvaart, 8 juli 2007. Zondag 8 juli hebben we een ballonvaart gemaakt. Volgens goed ingelichte kringen zou een ochtendvlucht mooier zijn dan een avondvlucht. Dus werd het een ochtendvlucht. Om 06.00 uur moesten we verzamelen op een grasveld aan de Landspoelen in Gieten. Om ongeveer 07.00 uur gingen we de lucht in! Best krap zo met zijn vijven in dat mandje. Het was wel wat mistig maar de zon kwam er wel door. Helaas was dat alleen maar in de buurt van Gieten. Wij gingen richting Stadskanaal en boven Gasselte werd de mist alleen maar dichter. Het was op zich wel een mooi gezicht: alleen de wieken van de windmolens waren zichtbaar boven de wolken. Onze piloot was hier niet zo blij mee. Hij wist niet precies waar hij was en hij vond het ook zeker niet prettig dat hij niks kon zien. Dat werd dus landen. Eenmaal onder de wolken konden we zien dat we over de voormalige vloeivelden van de Avebe vlogen. Daar wil je dus niet in landen, het is een soort moeras. Een stuk verderop zagen we weilanden. Dat was wel een goede plek. De landing was redelijk ruig. Via een duik tegen twee slootkanten waar schrikdraad langs stond, landden we in het weiland. De mand waar we inzaten lag totaal plat op zijn zijkant. Zo liet de piloot de ballon nog een meter of honderd doorvliegen, waarbij we dus met ons neus in het gras voort werden gesleept! Wel een hele belevenis, maar niet echt zoals het hoort te gaan. Het bleek dus echt een noodlanding te zijn. Normaal wordt het mandje mooi rustig aan de grond gezet. We waren geland in het weiland van een boer met 250 koeien! Ze kwamen allemaal uit de schuur. En nieuwsgierig dat ze waren! Op een gegeven moment werden we dus echt omsingeld door deze dames. Er liepen ook een aantal stieren tussen. Gelukkig voor ons hadden ze alle hun aandacht bij de koeien! Toen de ballon en de mand weer in de aanhanger opgeruimd waren, zijn we nog gedoopt tot baron en barones. Dit gebeurde door een pluk gras op je hoofd in brand te steken en dat direct te blussen met champagne. Alles bij elkaar een hele belevenis, maar bij navraag bij andere ballonvaarders was het onverantwoord dat we zijn opgestegen. De piloot had moeten weten dat het de kant waar we heen gingen zo mistig was en hij had dus gewoon aan de grond moeten blijven. Maar we hebben het weer meegemaakt! Een noodlanding met een ballon, het is weer eens wat anders! We doen dit zeker nog een keer, maar dan als het echt mooi weer is en dan graag met een ballonvaarder die niet in paniek raakt! Foto's nr. 13 t.m. 16 zijn gemaakt door Ivonne Spieard en 35 en 36 door Claudia Mangelaars. Tewaterlating van de Isis Ferus Smit Foxhol 8 juni 2007. Op 8 juni was de tewaterlating van de Isis in het Winschoterdiep bij de werf van Ferus Smit. Enkele dagen daarvoor ben ik vast gaan kijken waar ik het beste kon gaan staan om een mooie foto te kunnen maken van de "grote plons". Van een medewerker van Ferus Smit mocht ik de werf op, uiteraard met helm, en ik mocht alles fotograferen wat ik wilde! De mannen op de werf waren wel benieuwd wat ik daar kwam doen en waarom. Fotograferen dus en gewoon voor mezelf! Ze wilden allemaal wel op de foto! Dat hebben we dus maar gedaan. Van de kraanmachinist mocht ik mee omhoog in de bak die aan de hijskraan hing. Eerst de schilders eruit en toen wij erin. Het ging 35 meter omhoog en hij draaide de hijskraan helemaal om het schip heen zodat ik van alle kanten foto's kon maken. Eenmaal weer beneden heb ik hem uiteraard hartelijk bedankt voor deze mooie vlucht! Ook heb ik Harry, de man op kantoor, bedankt voor de goede ontvangst. Bleek hijzelf ook een voorliefde te hebben voor fotograferen. Hij bood aan om samen met hem op het dak van de loods te gaan staan om de tewaterlating te fotograferen. Dat is dus een unieke kans om prachtige foto's te maken. Maar je moet wel naar boven via een ijzeren ladder in de hoek van de loods! Best eng op zo'n steile ladder. Maar als je eenmaal A gezegd hebt moet je ook B zeggen. Dus: naar boven! Het dak was ook 35 meter hoog en er staat dus geen hek omheen! Even wennen! Maar het was wel een fantastische plek om van te fotograferen! Zuid Afrika, 2006. In december zijn we met vakantie geweest naar Zuid Afrika. Geen georganiseerde reis, maar alles zelf geregeld. We wilden ons eigen tempo bepalen. Gevlogen naar Johannesburg, daar hebben we drie keer overnacht. We hebben daar een auto gehuurd, een Toyota Tazz. Klein maar fijn. En toen "op die pad". Links rijden! Dat is even wennen, maar al snel gaat het bijna automatisch. Schakelen moet ook links, dat is ook even raar. Wat niet echt went is dat de richtingaanwijzer op de plaats zit van de ruitenwisser en andersom, dus als je de hoek om gaat vliegen die wissers weer voor je langs! Van Johannesburg (Gauteng) zijn we naar Middelburg (Mpumalanga) gereden; van Middelburg naar Graskop. Hier zijn we twee dagen geweest. Langs de diverse bezienswaardigheden gereden zoals Berlin Falls, Lisbon Falls, Bourke's Luck Potholes, Gods Window, Blyde River Canyon, Pilgrim's Rest, MacMac Falls en Sabie. Hierna zijn we naar Tshukudu Game Lodge gereden vlakbij Hoedspruit. Dit is een privé wildpark met als "huisdieren" een cheeta, een leeuwenwelp en een jakhals. We zijn hier drie dagen geweest en we hebben hier tijdens de safari's ( 5 game-drives en 2 game-walks) heel veel geleerd over de dieren en hun gewoonten. Deze lessen zijn ons bijzonder goed van pas gekomen bij ons bezoek aan het Krugerpark. We wisten nu waar we op moesten letten om de dieren te "spotten". Tshukudu: zeker een aanrader als je naar Zuid Afrika gaat! Van Tshukudu naar het Krugerpark. Geweldig! De Big Five (leeuw, cheetah, olifant, neushoorn en buffel) gezien! Hele kuddes olifanten, buffels, neushoorns, impala's en allerlei andere dieren trekken aan je voorbij. Heel indrukwekkend! 's Nachts hebben we nog een keer bezoek gehad van een hyena; hij vond de botjes in onze vuilnisbak een welkome aanvulling op zijn dieet! Best schrikken als je zo'n dier ineens voor je gazen (we logeerden hier in een tent) raampje ziet staan! Van het Krugerpark naar Swaziland. Een heel mooi landje, erg vriendelijke mensen. We hadden hier een huisje in een wildpark waar als "huisdieren" wat wilde zwijnen, een koedoe, en een aantal impala's rondliepen. Van hier naar St. Lucia's Wetlands in Maputaland. Hier zijn veel nijlpaarden, krokodillen en allerlei soorten vogels. We hebben hier ook op de oceaan gevist, op 40-50 meter diepte. Helaas was ik zelf ontzettend zeeziek, maar Frans heeft de vissen wel gevangen! En lekker dat ze waren 's avonds op de braai! Vanaf St. Lucia naar Kwazulu Natal, Tinley Manor Beach, even boven Durban aan de Indische Oceaan. Hier lekker een paar dagen aan het strand gezeten en een bezoekje gebracht aan Shakaland. Dit is een nog origineel Zulu-dorp, wel gericht op het toerisme, maar toch heel interessant. Ze beoefenen hier nog de oude ambachten van de Zulu's en er is ook een demonstratie van de oude Zulu dansen. Wat een ritme! Fantastisch! Vanaf Tinley Manor Beach weer naar Johannesburg; hier nog een georganiseerde dagtocht door de stad en door Soweto gemaakt. Ook dit is een openbaring. Sommige delen van de stad zijn vreselijk verloederd, een grote bende. Hier wonen allemaal immigranten. Steek dan een kruispunt over en het is ineens allemaal perfect in orde. Geen troep op straat, mooie huizen. Ook Soweto (South West Townships) is anders dan wij hier denken. Het is een hele grote stad, waar ook hele rijke mensen wonen. Het is niet alleen maar armoe. In het voormalige huis van Nelson Mandela geweest; zelfs nog even op zijn toilet gezeten! Ook de krottenwijken bezocht. Er is hier echt veel armoe, je schaamt je gewoon als "rijke" toerist! Maar zelfs al geef je al je vakantiegeld, het is nog steeds een druppel op een gloeiende plaat. Wij kregen niet de indruk dat de mensen hier ongelukkig waren; ze hebben allemaal een stukje grond ter beschikking, daarop een hutje en ze verbouwen wat groenten. De kindertjes lopen bijna allemaal op blote voetjes, maar ze zijn niet vies of zielig. Wat wel opvalt is dat in Zuid Afrika alle huizen omheind zijn, met een muur, een hek en vaak daarbovenop nog een soort van schrikdraad. Zelfs in Soweto staat om elk plekje een hek met prikkeldraad. Van Soweto naar Gold Reef City, een oud gouddelvers plaatsje. Met de lift 226 meter diep de oude mijnschacht in. Het hele gebeuren is tegenwoordig niet meer rendabel, maar vroeger werd hier tot op 3500 meter diep naar goud gedolven. Alles bij elkaar is 4 weken Zuid Afrika een geweldige ervaring. W.K. Atletiek voor Lichamelijk Gehandicapten in Assen. 2-10 september 2006. Van 2 tot 10 september was in Assen het W.K. Atletiek voor Lichamelijk Gehandicapten. Het was in een woord GEWELDIG! Wat een enthousiasme en een inzet bij die mensen. En ze zijn allemaal bereid een praatje met je te maken. De meesten praten wel wat Engels, Duits of Frans, maar zelfs als dat niet zo is kom je met "handen- en voetentaal" een heel eind. Ook een foto van zichzelf vinden ze fantastisch. De eerste dag heb ik van achter de hekwerken gefotografeerd, maar het leek of de atleten in de gevangenis zaten! Dat moest anders kunnen. In het perscentrum ben ik gaan vragen of ik niet zo'n "oranje jasje" kon krijgen. Daar liepen al die fotografen en videomannen mee. Nou dat kon wel, voor een uur. Daarmee mocht je dus op het middenterrein komen. Dat is wel even wennen, je loopt daar dan en je weet niet echt waar te beginnen. Als je door hebt dat niemand je een strobreed in de weg legt, dan gaat het allemaal bijna vanzelf. Je fotografeert de atleten van zo dichtbij! 78 landen waren er vertegenwoordigd. Geweldig wat die mensen presteren! Met één been vérspringen, er was er zelfs een jongen die zonder onderbenen meedeed met hardlopen. Ja, ja, het kan, ze hebben dan "artificial legs", in het Nederlands hulpstukken, kunstbenen, onder de bovenbenen vastgemaakt. Als een kangoeroe ging die gast over de baan! En natuurlijk winnen! Wheelers gaan als een speer over de baan, blinden en slechtzienden lopen de 400 meter alsof het niks is. Ze lopen daarbij samen met een "guide", een gids dus, ze zitten met een koord aan elkaars pols vast zodat de blinde weet waar hij/zij heengaat. Ook is er vérspringen voor blinden. De "guide" staat op de streep vanwaar de atleet moet springen. Klapt in de handen en maakt geluiden, de atleet loopt die kant op, op het laatste moment stapt de guide opzij en de atleet springt. Wat een vertrouwen moet je dan hebben in je partner! Ook was er kogelstoten, discus-, speer- en knotswerpen. Dit gebeurt allemaal vanuit een soort kooi van netwerk, net als bij reguliere sporters. Je weet immers maar nooit waar het projectiel naartoe vliegt. Dat was zeker het geval bij een spastische knotswerper. Hij heeft door zijn handicap wat problemen met zijn bewegingen, vliegt die knots dus bovenin het net van de kooi en blijft daar vrolijk hangen. Iedereen schiet dan natuurlijk in de lach, maar hijzelf nog het meest. Dat is pas echt sport! Kunnen lachen om je eigen missers! Ook de marathon en de afsluitingsceremonie op zondag was een spektakel. Marathonlopers, marathonwheelers, allemaal gaan ze tot het uiterste. Hier was de plaats van de fotografen een beetje omstreden. Van de ene official mochten wij wel op een goeie plek staan, andere officials vonden zichzelf erg belangrijk en wilden de fotografen achter het publiek zetten! Dat viel niet helemaal in goede aarde. In principe was ik er om te fotograferen voor Eurochamp, leuk, maar als het niet gaat, jammer dan. Maar er waren daar dus ook fotografen die er voor hun brood stonden te fotograferen. Die waren hier niet blij mee, en lieten dat dus ook wel merken. Resultaat: we mochten toch iets dichterbij staan! En zo hoort het ook, toch? Op het Koopmansplein was na de binnenkomst van de marathon nog een heel feest georganiseerd, eerst de prijsuitreiking en daarna nog een optreden van diverse drumbands. Voor mij was het een hele speciale week; ik heb genoten van de sport, het contact met de atleten, het fotograferen en de samenwerking met Paulus Tulaseket van het Photoshop Centre. Berlijn maart 2006. Berlijn (tekst van Lennart Nijgh) Er hangt boven die stad altijd een eigenaardig waas van roet alsof er kort tevoren ergens brand was En hier en daar kleeft het verleden vast als bloed en wil de tijd niet voorbijgaan in straten die allang niet meer bestaan Door iedere hoop verlaten en alle kogelgaten van de wereld zitten in Berlijn. Midden in de stad staat het geraamte van een kerk tot monument gebombardeerd Alsof dat nodig is in deze stad die eeuwig door de oorlog wordt verteerd Berlijn waar je vrienden had Unter den Linden zat Berlijn dat was/is de mooiste stad. Torino Olympische Spelen 2006. Gewonnen bij de Postcodeloterij! Eén dag Olympische Spelen in Torino! Vanaf Schiphol zijn we met het vliegtuig naar Turijn/Torino, de olympische stad van 2006, gevlogen. Prachtige zonsopkomst gezien vanuit het vliegtuig en ook de Alpen waren goed zichtbaar, geen bewolking wel stralende zon. In Turijn hebben we 2 uurtjes in het centrum rondgezworven. In een heel gezellig restaurantje hebben we, samen met de andere 82 prijswinnaars, een lekkere Italiaanse lunch gekregen en daarna werden we per touringcar naar de Oval Lingotto gereden, waar we de 500 m. schaatsen van de heren hebben gezien. Helaas geen medailles op deze afstand voor de Nederlanders, maar het was wel heel leuk om erbij aanwezig te zijn. De hele dag heb ik met mijn camera om mijn nek gelopen. We waren er maar één dag dus alles moest ook in één dag gefotografeerd worden! Echte toeristen dus! Een aantal foto's van de stad heb ik vanuit de bus gemaakt, dus vandaar de weerkaatsing zo hier en daar. Na de schaatswedstrijden werden we per bus vervoerd naar het Holland Heineken House, daar wachtte ons een heerlijk buffet. Hierna nog even genoten van de Edwin Evers Band die optrad en daarna weer in de bus op weg naar het vliegveld. Vanuit het vliegtuig ook nog een paar foto's gemaakt van Turijn en de Alpen by night. Uiteraard zijn deze foto's niet scherp, gigantische lange sluitertijden zijn nodig om ook maar iets op de kiek te krijgen en dat vliegtuig vliegt gewoon door! Tenerife 2005. Impressie van onze vakantie op Tenerife. 2005 - Zuidlaardermarkt en kermis. Impressie van de Zuidlaardermarkt en de bijbehorende kermis. 2005 - Lauwersmeer. Gewoon een mooi septemberdagje op stap met de familie. 2004 juni - Griekenland. Impressie van onze vakantie op het vasteland van Griekenland. We hebben een rondreis per auto gemaakt vanaf het vliegveld van Preveza via Ióannina, Kastoria, de Prespameren, Fionina, Chalkidiki, Thessaloniki, Katerini, Larissa, Trikala en Meteora naar Agios Nikitas op Lefkas, waar we nog een week heerlijk op het strand hebben gezeten. Tussen Ióannina en Kastoria ligt het Pindos Gebergte. In dit gebergte bij Monodendri ligt de Vikoskloof. Dit is een kloof van 10 km. lengte, zonder gebaande paden. Eerst moet je 950 meter afdalen naar de bodem van de kloof, daarna is het 10 km. tot aan de andere kant. Dan moet je diezelfde 950 m. weer omhoog. Je loopt dwars door de begroeiing, over de rotsen en zo af en toe door het water. Een prachtige omgeving, maar een hele zware tocht. Eenmaal boven is het zaak om weer in Monodendri bij je appartement terug te komen. Gelukkig zijn daar mensen die bereid zijn je voor een redelijk aantal euro's terug te rijden naar Monodendri. Over de weg is dat zo'n 35 km. 2004 - Kreta. De markt in Chania was wel heel apart. Het was een overdekte markt in de vorm van een +. Elke poot van de + had een bepaald thema. De ene kant was voor vissers, in het verlengde hiervan hadden de slagers en de poeliers hun winkeltjes. De andere poot was voor de groentemannen, de kaasmakers en de bakkers. Vooral de vis- en vleeswinkeltjes waren interessant. Wat een verscheidenheid aan producten. De mooiste vissen lagen er en bij de slagers lagen zelfs de gestripte koppen van koeien en schapen. 2003 - Kos. Impressie van onze vakantie op Kos. BMW Racing. Regelmatig ben ik te vinden op het TT circuit Assen. Het Bear Racing Team racet daar voor o.a. de BMW E36 cup. Zie www.basroos.nl en www.bearracing.nl Grasbaanraces Annen. Tijdens zo'n race kom je van alles tegen: mooie details, spanning, teleurstelling maar vooral zand! Architectuur. Een serie van vijf foto's van de Walfridesbrug in Groningen; ingestuurd voor de wedstrijd Fotoseries 2005 afd. Drenthe, helaas niet goed genoeg bevonden door de jury. Twee foto's van het Gasuniegebouw en een foto van Groningen vanuit het U.M.C.G. Bloemen. Diverse bloemen gefotografeerd gewoon omdat ik ze zelf heel mooi vind. Hibiscussen is toch wel een zwak van me; ik neem ze overal mee vandaan in mijn koffer. Worden thuis opgepot en liefdevol verzorgd. De meeste bloeien na een jaar! Diverse Natuurfoto's. De dubbele regenboog zagen we vanuit ons appartement op Tenerife; het veertje hing aan een takje te waaien op Kampsheide bij Rolde en de kikker zat verstijfd in onze achtertuin na een aanval van onze kat Floris. Sneeuw en ijs. Bevroren kruiken in de tuin en sneeuw en ijs langs de Drentse Aa en op het Balloërveld. Portretten. Heel veel plezier beleef ik aan het maken van portretten. Het zijn over het algemeen mensen uit mijn vriendenkring die ik hiervoor vraag.. Ze vinden het allemaal "vreselijk", maar als ze de foto's zien zijn ze over het algemeen wel blij met het resultaat. Maar ook "stiekeme" portretten vind ik mooi. Zoals die van de kinderen tijdens de gymnastiekwedstrijd. Insecten. Al deze schattige beestjes zitten gewoon in de tuin. Het vlindertje is heel klein, ca. 1,5 cm., dat alleen voor schijnt te komen in de omgeving van het Van Weringsbos. Dit bos ligt zo'n beetje in onze achtertuin. Poezen. Onze poezen Floris en Mikki, de poezen Dikkie Dik en Suki van Bas en de kleine rooie is een broertje van Dikkie Dik en Suki. Roofvogels. Deze foto's zijn gemaakt in Parque Las Aguilas op Tenerife. Vogels. De kraanvogel en de pelikaan zitten in Dierenpark Emmen, de mussen wonen op Schiermonnikoog en in het ooievaarsnest (zomer 2005) zitten 3 jonge ooievaars. Twee zijn er te zien op de foto samen met een volwassen ooievaar. Zoogdieren. Giraffe, nijlpaard, prairiehondjes, eland, matelbaviaan en olifanten - Dierenpark Emmen Leeuwen, tijgers, stokstaartjes, capucijneraapje - Parque Las Aquilas Schaap - Kampsheide Runderen - Norg Shetlanderpony's - Zuidlaren

Mail me at marga@vannooijen.org